Rozdział 13.

*włącz na odtwarzaczu 'PIOSENKA DO ROZDZIAŁU 13*

 Mijały kolejne dni. Było ci coraz ciężej. Harry ciągle wydzwaniał, pisał, ale ty nie chciałaś z nim rozmawiać.. , choć codziennie miałaś nadzieję, że kiedy wstaniesz i pójdziesz do kuchni.. zobaczysz tam swojego chłopaka, ale za każdym razem spotykało cię rozczarowanie..

Któregoś dnia Horan zaoferował ci zakupy, gdyż twoja lodówka była zupełniee pusta. Przyszedł o 7. Powiedziałaś co ma ci kupić i wyszedł, a ty znów wróciłaś do łóżka. Spojrzałaś na rękę, która bardzo cię bolała. Była cała posiniaczona. Zwinęłaś się w kulkę i tak siedziałaś. Nagle poczułaś, że ktoś dotyka cię po ramieniu. Zerwałaś się ze strachu i ujrzałaś blondyna.

- To tylko ja. –powiedział siadając obok ciebie i obejmując cię ramieniem, a ty uśmiechnęłaś się sztucznie.

Chłopak patrzył na ciebie z niepokojem. Martwił się.. Złapał cię za twoją zimna rękę, a ty tylko syknęłaś z bólu. Niall spojrzał na twój nadgarstek i powiedział : 

- Wydaje mi się, że powinien to zobaczyć lekarz.

- Jedź już. Poradzę sobie. -powiedziałaś

- Ale ..

- Chcę zostać sama.. –przerwałaś mu, a blondyn westchnął. –Nie potrzebuję litości. –dodałaś po chwili.

- Jakiej litości ?! –zapytał zdenerwowany.

- Zostaw mnie samą do cholery ! –krzyknęłaś.

- Jak sobie życzysz. –odpowiedział i wyszedł z trzaskiem drzwi.

Rzuciłaś się na łóżko i zaczęłaś płakać. Nie potrafiłaś się z nikim dogadać. Nie chciałaś żeby sobie poszedł.. właściwie to nie wiesz czemu to powiedziałaś.

Po chwili usłyszałaś dzwonek do drzwi. Nie miałaś ochoty nigdzie wstawać. Ale ten ktoś nie odpuszczał. Zwlekłaś się z łóżka i podeszłaś do drzwi. Otworzyłaś je i zobaczyłaś Niall’a. Wszedł do środka. Spojrzałaś na niego. Był trochę wkurzony na ciebie.

- Przepraszam. Wcale nie chciałam zostać sama.

- Wiem. –odpowiedział i uśmiechnął się.

Poszłaś do kuchni, bo chciałaś się czegoś napić. Złapałaś ręką szklankę. Nie potrafiłaś jej utrzymać, bo czułaś ogromny ból. Odłożyłaś ją i głośno westchnęłaś.

- Musimy jechać do szpitala. –powiedział blondyn przyglądając się tobie.

- Poboli i przejdzie.

- Za 10 min. masz być gotowa. –oznajmił

Czułaś, że nie odpuści, więc posłusznie udałaś się do pokoju. Ubieranie sprawiało ci trudność. Wszystko musiałaś robić jedną ręką. Przeczesałaś włosy, nałożyłaś podkład, aby nie straszyć i pomalowałaś rzęsy. Wzięłaś torebkę i wróciłaś do kuchni, gdzie czekał już Niall. Wsiedliście do samochodu i pojechaliście do szpitala. Po chwili byliście już na miejscu. Szybkim krokiem poszliście do izby przyjęć. Nie było nikogo, więc od razu weszliście do środka.

Powiedziałaś doktorowi, że bardzo boli cię ręka i masz problem nawet z utrzymaniem szklanki.

- Niewiele brakło, a ręką byłaby złamana. Co pani takiego zrobiła ? –zapytał lekarz, a ty opuściłaś głowę marszcząc czoło. Spojrzałaś niepewnie na Niall’a, który siedział obok na krześle.

- Przewróciłam się na chodniku. –oznajmiłaś po chwili, bo tylko to przychodziło ci do głowy, a lekarz się uśmiechnął.

Dostałaś na rękę specjalny bandaż, a oprócz tego doktor przepisał ci jakieś leki. Podziękowałaś i wyszliście. Wróciliście do twojego domu. Do Niall’a zadzwonił telefon. Kiedy skończył rozmawiać oznajmił, że musi iść. Przed wyjściem kazał ci obiecać, że coś zjesz. Przytaknęłaś mu, choć wcale nie miałaś zamiaru dotrzymać obietnicy. Zamknęłaś za blondynem drzwi i zdjęłaś płaszcz. Wzięłaś koc i położyłaś się na kanapie. Chciało ci się spać, więc po chwili zasnęłaś. Obudziło cię pukanie. Spojrzałaś na godzinę. Była 17. Zastanawiałaś się czy to może Niall tak szybko wrócił. Podeszłaś do drzwi i otworzyłaś je. A na klatce schodowej stał .. Harry.

- Musimy porozmawiać. –powiedział. – Musimy.- powtórzył jeszcze raz.

Chciałaś od razu zamknąć drzwi, ale pomyślałaś, że i tak kiedyś będziecie musieli to zrobić.. a.. chciałaś mieć już to za sobą..

Wpuściłaś go do środka.  Harry wszedł i stanął naprzeciwko ciebie. Spojrzał z niepokojem na twoją rękę, ale powstrzymał się z pytaniem co ci się stało.

- Nie powinnaś była tego zobaczyć.. –oznajmił. 

- Aha.. więc gdybym przyszła później i tego nie wiedziała to nadal byś mnie okłamywał, tak ?

- Nie chodzi mi o to.. Skłamałem, kiedy powiedziałem ci, że jej nie znam. Kiedyś byliśmy razem .. ale musiałem to skończyć. Wykorzystywała mnie. To zakupy, to jakaś droga restauracja.. a co gorsze Meg była dziennikarką. Sprzedawała osobiste informacje o mnie do gazet. Przez jakiś czas byłem na to ślepy, ale dzięki chłopakom skończyłem z tym chorym związkiem. –zastanawiałaś się po co on to wszystko ci mówi.- Tylko, że ona nie należy do dziewczyn, które popłaczą i pogodzą się z tym.. Ten artykuł, który czytałaś i wiele.. innych to jej zasługa. Nie mam pojęcia po co ona to pisze ..Pewnie, żeby w jakiś sposób się zemścić. A to co zobaczyłaś w klubie .. –przełknął ślinę- byłem całkiem pijany, a ona znów to wykorzystała, żeby popisać się przed znajomymi.

Nic z tego nie rozumiałaś..

- Nie zdradziłem cię.

- Skąd wiesz ? Przecież byłeś pijany .. –powiedziałaś

- Jestem tego pewien.

Nie wiedziałaś co myśleć. Byłaś zaskoczona tym wszystkim.. Gdyby Niall nie powiedział ci o Meg mogłabyś pomyśleć, że Harry to zmyślił, ale… wszystko się zgadzało.

Stałaś i patrzyłaś w podłogę. Nie wiedziałaś co mówić. Nagle Harry podszedł i złapał cię delikatnie za rękę.

- Przepraszam cię, że to wszystko tak wyszło.. ale mówię prawdę.. do niczego nie doszło. –powiedział błagającym głosem.

Nic nie odpowiedziałaś, tylko go mocno objęłaś. Miałaś nadzieję, że w końcu ten koszmar się skończył. W końcu mogłaś poczuć bliskość Harry’ego. Brakowało ci go przez cały ten czas. Z oczu popłynęły ci łzy. Czułaś się bezpieczna przy nim. Wiedziałaś, że nic ci nie grozi.. 

W końcu oderwaliście się od siebie i usiedliście na kanapie. Styles nie spuszczał cię z oczu. Śledził każdy twój ruch, najmniejszy gest. Mimo iż cieszyłaś się, że Harry jest przy tobie byłaś smutna. Chłopak wyczuł to. Wiedział, że coś jest nie tak, że coś musiało się wydarzyć.

- Powiedz mi co się stało.

- Nic się nie stało. –odpowiedziałaś.

- Przecież widzę.

Oparłaś głowę na ramieniu Harry’ego, a on objął cię ramieniem. Nie potrafiłaś mówić o tym co się stało. To było zbyt trudne. Chciałaś o tym zapomnieć, wymazać to z pamięci.. Usłyszałaś, że dzwoni ci telefon. Wstałaś i udałaś się do sypialni, bo tam go zostawiłaś. Dzwonił Niall. Odebrałaś i skierowałaś się z powrotem do salonu.

*Jak tam mała ?* -usłyszałaś w słuchawce.

- W porządku.

*Mam przyjechać później ?*

- Jest u mnie Harry.

*Wiedziałem, że się pogodzicie. Uff w końcu będzie można zrobić normalną próbę z Harry’m*- zaśmiałaś się - *Dobra to ja wam nie przeszkadzam. Na razie*

Rozłączyłaś się i położyłaś telefon na komodzie. Chciałaś iść i usiąść na kanapie, ale zakręciło ci się dziwnie w głowie.

- W porządku ? –zapytał Styles.

- Tak zakręciło mi się tylko w głowie. Już dobrze. 

Wcale nie było dobrze. Zrobiło ci się duszno i zaczęłaś głęboko oddychać. Harry przestraszył się i podbiegł do ciebie. Coś strasznie głośno szumiało ci w uszach. Twoje powieki stały się bardzo ciężkie. Przesz szum słyszałaś jeszcze jak Harry wypowiada twoje imię. Po chwili czułaś jak nogi się pod tobą uginają i zsuwasz się na ziemię. Poczułaś jak Styles cię łapie. Aż w końcu urwał ci się film ..

______________________________________________________________________________

CZYTASZ=KOMENTUJESZ

mam nadzieję, że się podoba ;)

jeżeli macie jakieś pyt. to mój tt : https://twitter.com/niallerkowa_