Rozdział 16.

Przed oczami ukazał ci się przepiękny ogród, a w środku niego wysoki, lśniący budynek. Stałaś jak posąg i przyglądałaś się temu wszystkiemu. A najlepsze było to, że świeciło słońce, ale tak bardzo, że stojąc w sweterku z długim rękawkiem myślałaś, że się ugotujesz. Niebo było prawie bezchmurne…

 Z zamyślenia wyrwał cię Harry pociągając cię za rękę w stronę hotelu. 

- Czyli tam będziemy mieszkać ? –zapytałaś z entuzjazmem chłopaka.

- No tak. A nie podoba ci się ?

- Nie podoba ?! Chyba sobie żartujesz. Jest piękny, a w środku pewnie będzie jeszcze piękniej. –odpowiedziałaś ściskając mocniej rękę Harry’ego.

W końcu weszliście do środka. Byłaś pod wrażeniem. Całą grupką podeszliście do recepcji i po chwili otrzymaliście już karty do pokoi. Wszyscy weszli do windy, a ty i Harry poszliście oczywiście schodami. Wyszliście na 2 piętro. Tam stała już cała reszta. Wzięłaś kartę i spojrzałaś na numer.

- Sześćdziesiąt dziewięć. –powiedziałaś na głos, a Harry wybuchnął śmiechem. – O co ci chodzi ?

- Nie nic.. nic. –odpowiedział nadal się śmiejąc.

Po kilku minutach znaleźliście pokój. Weszłaś do środka jako pierwsza. Większość pokoju zajmowało duże łóżko. Mieliście też swoją łazienkę. Ale to co najbardziej ci się spodobało to widok z balkonu. Piękna plaża otoczona palmami i daleko rozciągający się ocean…

- Tu jest pięknie. –powiedziałaś stojąc na balkoniku i rozglądając się dookoła. Byłaś zachwycona tym wszystkim. Po chwili poczułaś jak Harry obejmuje cię od tyłu.

- Cieszę się, że ci się podoba. –odpowiedział i pocałował cię w szyję.

Staliście tak przez chwile patrząc na plażę, aż w końcu stwierdziłaś, że musisz się przebrać, bo nie wytrzymasz z gorąca. Podeszłaś do walizki i otworzyłaś ją. Ubrałaś krótkie dżinsowe spodenki, bluzkę z flagą UK, założyłaś białe trampki i związałaś włosy w kucyk, a następnie wróciłaś do Harry’ego.

- To jakie plany na dzisiaj ? –zapytałaś, a Harry poruszył brwiami.   

- Na razie to ja mam plany co do ciebie. –odpowiedział i zaczął się do ciebie zbliżać, a następnie popchnął cię delikatnie na łóżko. Ty zaczęłaś się oczywiście śmiać. Zawsze cię bawiło kiedy Harry tak robił. W końcu położył się na tobie i zaczął całować cię po szyi. To był twój słaby punkt. Uwielbiałaś kiedy to robił i zawsze wtedy mu ulegałaś. Harry zdjął twoją bluzkę i chciał już rozpinać twoje spodnie, kiedy ktoś zapukał do waszych drzwi. Chłopak jednak nie zwracał na to uwagi. 

- Harry ktoś puka. –powiedziałaś cichym głosem.

- To niech puka.

- A jak to ktoś z obsługi, albo chłopcy, albo ktoś jeszcze. No idź zobacz kto to. –oznajmiłaś.

Styles podniósł się z ciebie niechętnie i wkurzony podszedł do drzwi.

-Zbierajcie się i idziemy na drinka. –usłyszałaś głos Lou, a po chwili go zobaczyłaś. Wparował do waszego pokoju i stanął jak wryty. Myślałaś, że spalisz się ze wstydu, bo przecież siedziałaś na łóżku w samym staniku, z rozpiętymi spodniami, a twoja bluzka leżała na podłodze. Czułaś, że się rumienisz, więc z prędkością światła wstałaś, wzięłaś ubranie z podłogi i uciekłaś do łazienki.

- Yyy.. to.. yy.. ten. –usłyszałaś jąkanie Tomlinsona.

- Zaraz do was dołączymy. –krzyknęłaś z łazienki.

- No.. okej dobra.. nie spieszcie się. –usłyszałaś odpowiedź, a następnie zamykanie drzwi.

Ubrałaś się z powrotem i wyszłaś z łazienką ze skwaszoną miną.

- Ale wstyd. –powiedziałaś do Harry’ego, a chłopak zaśmiał się. – Może już chodźmy. –dodałaś po chwili.

Wzięłaś tylko potrzebne rzeczy i wyszliście. Wszyscy już czekali na was na zewnątrz. Kiedy was zauważyli Zayn zaczął klaskać, a Liam gwizdał. Spojrzałaś na Styles’a i zaczęłaś chichotać.

- Nie mamy już życia. –oznajmił szeptem.

- Louis jak mogłeś im przerwać. –powiedział przez śmiech Zayn.

- Powiedziałem, żeby się nie spieszyli, ale mam nadzieję, że dokończyliście ? –zapytał złośliwie Loui zwracając się do was.

Ty udawałaś, że nie słyszysz tego pytania, a Harry zaczął gadać z Danielle zbywając w ten sposób temat.

Kiedy w końcu dali wam spokój skierowaliście się na plażę. Zdjęłaś buty i szłaś boso. Podłoże aż paliło w stopy. Szliście tak przez około 5 min, aż w końcu weszliście na piaszczystą plażę. Chłopcy od razu zaczęli wariować. Biegali i wywalali się, a ty i dziewczyny patrzyłyście na nich i śmiałyście się. W końcu się trochę opanowali i szli już jak normalni, cywilizowani ludzie. Doszliście do budki z drinkami. Poprosiłaś Harry’ego aby sam ci coś wybrał. Kiedy wszyscy już kupili poszliście dalej. Weszliście w strefę, gdzie było już dość dużo ludzi. Wszyscy się opalali i kąpali w wodzie. Znaleźliście w końcu jakieś bardziej przestronne miejsce i usiedliście na piasku popijając drinki. Siedzieliście tam przez jakiś czas, aż w końcu chłopcy wstali i odeszli kawałek od was.

- O co im chodzi ? –zapytała Perrie.

- Obawiam się, ze coś kombinują. –oznajmiła El.

Przyglądałyście się im tak z uwagą. W końcu wam się to znudziło. Odłożyłaś drinka, założyłaś okulary i położyłaś się na kocu. Słońce było bardzo przyjemne. Nawet nie wiesz kiedy ci się przysnęło.

Obudziło cię pociągniecie na nogę. Podniosłaś się i zobaczyłaś przed sobą Harry’ego. Zdjęłaś okulary i spojrzałaś na niego zaspanymi oczami.

- Co robisz ? –zapytałaś jeszcze w pół śpiąca.

- Wstawaj i chodź. –powiedział i wyciągnął rękę pomagając ci wstać.

- Gdzie mam.. –zaczęłaś pytać, ale nie dokończyłaś, bo Harry złapał cię za nogi i przerzucił przez swoje plecy.

- Harry ! Co ty robisz głupku ? –zapytałaś ze śmiechem.

- Idę cię wykąpać.

- Że co ?! Harry tylko spróbuj ! –piszczałaś.

Ale to było na marne. Po chwili wylądowałaś cała w wodzie. Kiedy się wynurzyłaś zobaczyłaś śmiejącego się Styles’a na brzegu i spojrzałaś na niego wzrokiem mordercy. Wyszłaś na brzeg i spojrzałaś na siebie. Byłaś przemoczona do suchej nitki. Kapała z ciebie woda. Nie wspominając już o twoich włosach. 

- Już nie żyjesz. –zwróciłaś się do stojącego obok chłopaka, a on udawał, że nie wie o czym mówisz.

Podeszłaś do niego szybko i zaczęłaś go pchać do wody, ale on nawet nie drgnął. Próbowałaś i próbowałaś, ale to nic nie dawało. W końcu przybiegł do ciebie Liam i Lou.

- Sorry Harry, ale jesteśmy po stronie [T.I]. –powiedział Li.

Chłopcy wzięli Styles’a za nogi i wrzucili go do wody, ale Harry cały czas trzymał twoją rękę, więc wpadłaś razem z nim. Inni ludzie przyglądali się całej tej sytuacji i śmiali się z was.

Harry wziął cię na plecy i zaniósł na koc. Otarłaś się ręcznikiem i zaczęłaś rozglądać się za Niall’em, bo nigdzie go nie widziałaś. Nie było go na kocu, ani w wodzie. Dopiero po chwili zobaczyłaś go siedzącego przy barze. Założyłaś buty i skierowałaś się w jego stronę, a następnie usiadłaś obok niego.

- Dlaczego siedzisz tu sam ? Chodź do nas.

- Niby po co miałbym do was iść ? –zapytał patrząc ci w oczy.

- Jak to po co ?

- Tylko bym wam przeszkadzał. 

- Niall o co ci chodzi ? Przecież wiesz, że by tak nie było. Ten wyjazd byłby bez ciebie beznadziejny.

- Jasne. Nie odezwałaś się do mnie ani razu od wyjazdu i mówisz mi, że beze mnie byłoby beznadziejnie ? Myślałem, ze jesteś inna. –powiedział i odszedł od stolika.

Zrobiło ci się strasznie głupio. Bo to co powiedział było prawdą. Nawet nie podeszłaś do niego wcześniej, ani nie spojrzałaś w jego stronę.. nie mówiąc już o rozmowie. Tak naprawdę, to reszta chłopców zajmowała się tylko swoimi dziewczynami. Zamienili z nim może ze 2 słowa. Czułaś się z tym źle. Zawiodłaś go..

- Wszystko okej ? –zapytał Harry. Nie zauważyłaś nawet kiedy podszedł.

- Tak. –odpowiedziałaś i razem ze Styles’em wróciłaś do reszty.

Posiedzieliście na plaży do 9. Później zebraliście się i wróciliście do hotelu. Wszyscy poszli do restauracji, żeby coś zjeść. Ty natomiast pod pretekstem zmiany obuwia wyszłaś na wasze piętro i zapukałaś do pokoju Niall’a. Nie było go. Zaczęłaś się o niego martwić. Mógł się przecież zgubić. Nie zna wyspy.

Zeszłaś z powrotem na dół i usiadłaś przy stoliku. Zamówiłaś sobie jakieś jedzenie i czekałaś aż kelner je przyniesie. Wszyscy rozmawiali i śmiali się. Nikt nawet nie zauważył, że nie ma Horana. Nic nie mówiłaś, tylko cały czas zastanawiałaś gdzie on mógł pójść.

Kiedy zjadłaś kolację oznajmiłaś Harry’emu, że idziesz się przewietrzyć i wyszłaś z hotelu. Było już dość ciemno. Usiadłaś na schodach i wyciągnęłaś z kieszeni telefon. Spojrzałaś na ekran. Było już po 10. Rozglądnęłaś się. Wszędzie było pusto. Po jakimś czasie przyszedł do ciebie Harry.

- Co się dzieje ? Nic nie mówiłaś podczas kolacji, wyszłaś tak nagle.. –zapytał

- Wiesz .. martwię się o Niall’a. Znikł gdzieś. Nigdzie go nie ma. Mam złe przeczucia .. –odpowiedziałaś spokojnie

- Nie martw się. Nic mu nie będzie. Na pewno zaraz wróci. –pocieszał cię Harry

Ale tobie to nie pomogło. Czułaś po prostu, że coś jest nie tak…

_________________________________________________________________________________

CZYTASZ=KOMENTUJESZ

zależy mi na waszych komentarzach, bo one motywują mnie od pisania :) + dziękuję za 9k wyświetleń ♥ i przypominam, że możecie zadawać pyt. do bohaterów na asku bloga ;D

kolejny po 20.